Tasavvuf, nefsin tezkiye edilerek kalbin safâya ermesi, huzur bulması demektir.
Meselâ su meşrubatımız kadeh lekeli olsa, o kadehe pak bir membâ suyu dahi koysak, o suyu içebilir miyiz? Suyu içebilmek için evvelâ kadehi arınmamız gerekmez mi?
İşte; kalp de mânevî lekelerden arınılacak ki; Kur’ân’dan, hadîs-i şerîflerden, evrendeki ilâhî kudret ve azamet tecellîlerinden paylar alabilsin.
Tasavvufun gâyesi, kulun iç evreninde bu sâfiyeti hâsıl edebilmektir.
Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Müslümanın Gönül Dünyası, Erkam Yayınları
Akşam Ezanı